Monitorowanie skuteczności leczenia neuroboreliozy

Laboratoryjna diagnostyka neuroboreliozy opiera się przede wszystkim na ocenie wewnątrzoponowej syntezy przeciwciał anty-Borrelia. Jest to badanie kluczowe w rozpoznaniu choroby, lecz nie powinno być używane w celu monitorowania skuteczności terapii. Wiadomo, że syntezę przeciwciał anty-Borrelia w ośrodkowym układzie nerwowym obserwuje się przez jakiś czas po skutecznym leczeniu.

co to jest neuroborelioza

Rysunek 1. NEUROBORELIOZA – odpowiedź immunologiczna w OUN (Rupprecht, T.A.; Koedel, U.; Fingerle, V.; Pfister, H.W., 2008: The pathogenesis of Lyme neuroborreliosis from infection to inflammation. Molecular Medicine: 3-4, 205-212)

Pomocnym narzędziem monitorującym aktywność neuroboreliozy jest ocena chemokiny CXCL13 w płynie mózgowo-rdzeniowym (PMR). Według dostępnych badań opisujących odpowiedź immunologiczną w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN), chemokina CXCL13 produkowana jest w płynie mózgowo-rdzeniowym na samym początku neuroboreliozy, a jej zanik obserwuje się równolegle z zanikiem objawów neuroboreliozy (rysunek 1).

Badanie chemokiny CXCL13 jest narzędziem bardzo pomocnym w monitorowaniu zdiagnozowanej wcześniej neuroboreliozy. Nie powinno się stawiać diagnozy jedynie na podstawie poziomu CXCL13, gdyż jej podwyższone wartości obserwuje się również w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych związanych z HIV, infekcji streptococcus, toksoplazmozie i stwardnieniu rozsianym.

 

Sprawdź także: