Diagnostyka

Badania w kierunku boreliozy bardzo często kojarzą się z dwoma skrótami: IgM i IgG. Dla wielu pacjentów to właśnie te oznaczenia są najważniejszą częścią wyniku. Problem polega na tym, że sam widok „IgM dodatnie” albo „IgG dodatnie” nie daje jeszcze prostej odpowiedzi na pytanie, czy ktoś rzeczywiście choruje na boreliozę, czy chorował wcześniej, czy wynik

Borelioza to choroba przenoszona przez kleszcze, ale jej diagnostyka wcale nie jest tak prosta, jak często przedstawiają to reklamy pojedynczych testów. Najważniejsze jest to, że boreliozy nie rozpoznaje się wyłącznie na podstawie samego wyniku laboratoryjnego. Liczą się jednocześnie objawy, wywiad dotyczący ekspozycji na kleszcze oraz właściwie dobrane badania. W polskich rekomendacjach podkreśla się, że wyjątkiem

Neuroborelioza to postać boreliozy z Lyme, w której zakażenie dotyczy układu nerwowego. Dla pacjenta najważniejsze jest to, że nie rozpoznaje się jej na podstawie samego samopoczucia ani pojedynczego badania z krwi. To jedna z tych sytuacji, w których diagnostyka musi być bardziej precyzyjna, bo objawy mogą przypominać wiele innych chorób neurologicznych, a część wyników laboratoryjnych